’s Morgens heerlijk ontbeten in de glamoureuze balzaal, daarna in de prachtige tuin voor het hotel gewacht tot het busje voor onze laatste excursie van deze reis arriveerde. En zo zagen we ook Lukman achterop bij Rajin op de scooter aankomen. In de ontvangsthal deed Rajin ons allemaal een pin met een Ghurka-symbool cadeau, heel leuk.
Toen de bus er was, namen we hartelijk afscheid van hem, we zullen hem missen! We hebben hem uitgenodigd om naar Zwitserland te komen, of dat werkelijk gaat gebeuren, moeten we afwachten.
Onze gids voor deze dag was wederom Shiva, onze eerste stop gold Changu Narayan, de oudste Hindoetempel van Nepal. Het ligt iets buiten Kathmandu en uiteraard ook op een heuvel, dus bij aankomst moesten we eerst nog een stuk naar boven lopen, maar dat was gelukkig niet zo steil en onderweg kwamen we langs vele kleine (toeristische) winkeltjes, waar ook een hoop te zien was.
De tempel bevindt zich op de binnenhof van een voormalig paleis, dat tegenwoordig als woon- en bedrijfsgebouw wordt gebruikt. De tempel zelf is niet erg groot, maar het houtsnijwerk is prachtig en ook de beelden die rondom overal staan, zijn erg mooi en worden ook, gezien de kleur van de poeders die er overheen gestrooid worden, actief vereerd. Verder staan er op de binnenhof nog wat kleinere tempels en schrijnen en in de nissen langs de muur materiaal voor het transport van het cultusbeeld tijdens religieuze festiviteiten.
Na deze bezichtiging weer terug naar de bus, waar we bij een winkeltje nog een paar cadeautjes voor onze kleinkinderen vonden.
Ons volgende bezoek bracht ons naar Bhaktapur, een prachtig bewaard gebleven middeleeuwse stad met een Newari-bevolking. Door het hele stadje verspreid liggen vier hoofdpleinen, die we allemaal gezien hebben, Dattatraya Square, Taumadhi Square, Pottery Square en Durbar Square. Na een korte bezichtiging van de binnenhof van een eerste tempel, met prachtig donker houtsnijwerk waar de Newari beroemd om zijn (voor de leergierigen: de Nava Durga-tempel), wandelden we verder en kwamen op Dattatraya Square, waar we in een restaurantje op de eerste verdieping, met uitzicht op de plaatselijke tempel (Dattatraya-tempel) geluncht hebben.
Na deze pauze liepen we door smalle straatjes met (toeristische) winkeltjes, waar ook een aantal vrouwen zaten te spinnen en te breien (op hun vingers i.p.v. met breinaalden!). We kwamen ook langs een museum met verschillende afdelingen, waarvan de ramen met Newari-houtsnijwerk versierd zijn, de meesten zijn replica’s, maar een ervan is nog origineel, het zg. Pauwenraam.
Het duurde nogal voor we op Taumadhi Square arriveerden en Shiva zijn verhaal kon doen, er was onderweg ook zoveel te zien. Hij had de grootste moeite om ons bij elkaar te houden, ik had af en toe wel een beetje met hem te doen.
Rondom het plein staan bouwwerken in traditionele Newaristijl met een aantal tempels, waarvan de beroemdste wel de Nyatapola-Pagode is, een tempel met vijf verdiepingen. Enigen van onze groep hebben de trappen beklommen, ik nam genoegen met een korte rustpauze.
Niet ver hiervandaan ligt Pottery Square, waar, zoals de naam al doet vermoeden, voornamelijk aardewerk wordt geproduceerd. Er lag overal aardewerk te drogen, we hebben ook een tijdje bij de pottenbakkers zelf in hun workshops staan kijken hoe ze potten bakten.
Richting Durbar Square liepen we door een smalle straat, waar zich naast de onvermijdelijke toeristenwinkeltjes ook kleine open ateliers bevonden, waar kunstenaars meditatieve schilderkunst vervaardigden, de zg. Thangka-schilderkunst. We hebben er een tijdje naar staan te kijken, dat deerde de kunstenaars helemaal niet, ze gingen helemaal op in hun werk. Ik vond niet alles even mooi, maar één jonge vrouw was bezig met een mandala in zwart met goud en die was echt prachtig.
Tenslotte kwamen we op Durbar Square aan, waar zich, naast het voormalige koninklijk paleis (daarin huist nu o.a. het National Art Museum), wederom vele tempels bevinden. Inmiddels waren we wel aan een pauze toe en hebben we op een terras aan het plein heerlijk in de schaduw wat gedronken en van de bedrijvigheid op het plein genoten.
Hierna zijn we het hele plein overgelopen, met onderweg nog een korte bezichtiging van een van de weinige nog overgebleven binnenplaatsen van het paleis, waar je via de (beroemde) Golden Gate binnenkwam. In deze binnenplaats (Thanthu Darbar Hiti) bevindt zich een in de bodem verzonken stenen bad, rondom beschermd door cobra’s. Aan het eind van het plein werden we door ons busje weer opgehaald, rond half 5 waren we weer in het hotel.
(Met dank aan de fenomenale oriëntatie van mijn echtgenoot, zonder wie routebeschrijvingen niet half zo accuraat zouden zijn).
’s Avonds gingen we bij wijze van afscheidsdiner met z’n allen eten in een restaurant in de stad, dat bekend staat om zijn excellente steaks (ik mocht samen met een reisgenoot per taxi door een avontuurlijk druk Kathmandu). En inderdaad, de steaks waren heerlijk en het werd een gemoedelijk en gezellig samenzijn. De terugweg legden we af in fietsriksja’s.
De laatste dag in Kathmandu was zonder programma, om gelegenheid te bieden nog wat laatste inkopen voor de thuisblijvers te scoren en nog wat op deze reis terug te kijken. Aangezien wij onze cadeautjes al gevonden hadden, hadden wij geen behoefte om nog de stad in te gaan. Na wederom een heerlijk ontbijt hebben we het grootste deel van de dag in de prachtige tuin voor het hotel op een schaduwrijk plekje doorgebracht met lezen en schrijven. In de namiddag naar de kamer om op te frissen en te douchen, toen naar de bar, waar de anderen ook langzaam binnendruppelden. Het werden buitengewoon genoeglijke uurtjes, met lekkere drankjes en we bestelden een paar grote schalen met hapjes als avondeten. Lukman kwam ook nog even langs en had voor ons een afscheidscadeautje mee, als aandenken aan onze reis, een kleine plaquette op een houten voetstuk, met onze namen erop gedrukt, erg leuk. Evengoed werd het niet erg laat, want we moesten de volgende morgen vroeg op, onze vlucht naar Delhi vertrok om half acht.
Om vijf uur stond de bus voor het hotel voor ons klaar. Lukman had gezorgd voor een ontbijtpakket voor iedereen en na inladen en afscheid vertrokken we naar het vliegveld. Alles verliep op rolletjes, totdat we door de security check moesten. Mijn man werd eruit gepikt omdat men in zijn handbagage Iets Verdachts had gevonden. Zijn hele rugzak werd uitgepakt tot ze uiteindelijk de vermeende dreiging hadden gevonden: een duimstok met twee minuscule metalen uiteinden in de krochten van de rugzak, die hij al eeuwen daarin had zitten en over het hoofd had gezien om voor vertrek eruit te halen. Zelfs de controlerende beveiligingsagent kon er om lachen. En hoewel de uitgebreide check voor oponthoud zorgde, waren we toch ruim op tijd bij het vliegtuig, waar we, voordat we naar binnen mochten, nog eens door een screening heen moesten, vrouwen en mannen gescheiden. De Nepali hebben een nogal rijkelijk overdreven voorstelling van veiligheid! Eenmaal in de lucht vlogen we deze keer redelijk dicht langs de toppen van de Himalaya, zodat we de bergen toch nog even hebben kunnen bewonderen.
In Delhi namen we, na wederom een security check, afscheid van onze reisgenoten, die naar Amsterdam doorvlogen, wij begaven ons naar de gate voor Zürich. Onze vlucht startte op tijd en na een eindeloze vlucht (10 uur) landden we ook keurig op tijd in Zürich.
Omdat er in Zürich zelf overal aan de weg wordt gewerkt, was er geen rechtstreekse verbinding vanaf het vliegveld naar Brig, we moesten op het centraal station overstappen en die aansluiting was ook weer veel later, dus het duurde nog eens eindeloos voordat we eindelijk om half 1 ’s nachts op onze couch thuis konden neerploffen.
Maar wat een reis! Om nog héél lang van na te genieten!
Geef een reactie