Rond 6 uur zaten we aan een heerlijk ontbijt, uiteraard mèt koffie om goed wakker te worden. Onze gidsen voor deze dag, Tek en Aline, stonden om half 7 bij de rivier klaar. Tek introduceerde onze safari, waar het heen zou gaan, hoelang het ongeveer zou duren en wat we konden verwachten.
We moesten eerst de rivier over met een paar punterboten, de safari-jeeps stonden op de oever aan de overkant paraat.
En toen gingen we op weg, eerst door een soort grasland (wetlands), later door bosachtig junglegebied.
De natuur was prachtig, veel herten gezien, een aantal rinocerossen aan de oevers van de Rapti, waar we steeds weer langs reden, aapjes in de bomen en ontelbaar vele prachtige, kleurrijke vogels.
Er schijnen hier ook Bengaalse tijgers rond te lopen, maar die zijn erg schuw en dus moet je geluk hebben, om er een te zien te krijgen. Er waren meer jeeps onderweg, die we af en toe tegenkwamen en op een gegeven moment ging het gerucht dat er een tijger gespot was, dus zijn we naar die plek gereden en hebben daar een tijdje stilgestaan, maar het mocht niet baten, geen spektakel. Schrale troost: we hebben wel pootafdrukken op het zandpad, waar we overheen reden, gezien.
Halverwege was er een pauze op een open plek in het bos, iets hogerop aan de oever van een grote waterplas, om even de benen te strekken en dat was ook wel nodig ook, want die jeeps zijn nou niet bepaald comfortabel. Uiteraard was er ook aan ons welzijn gedacht, er was koffie of thee met koekjes, vruchtensap, mandarijnen, stukken meloen, kortom, we werden verwend.
De temperatuur was ‘s morgens vroeg heel aangenaam, maar in de loop van de morgen werd het steeds warmer en uiteindelijk was ik blij dat we terugkeerden naar het resort. Met de punters weer de rivier over en daar werden we opgewacht met een vochtige doek en een heerlijk koel glas vruchtensap.
Bij de Tiger’s Den namen we afscheid van Michel, hij vloog die middag terug naar Kathmandu en vandaar terug naar Nederland. Wij bleven daar met een drankje nog wat hangen. Ondertussen had de servicemanager blijkbaar niet stilgezeten. Hij kwam naar ons toe en had Een Plan. Hij stelde voor met mij naar een nabijgelegen dorpje te rijden, waar wat winkeltjes waren, om daar naar een jurk te kijken! Eigenlijk had hij al alles geregeld, ik hoefde alleen nog maar te zeggen wanneer. Lang verhaal kort: we besloten voor de lunch naar de souvenirshop te gaan, waar we voor onze kinderen een paar leuke presentjes konden scoren en na de lunch gingen we op jurkenexcursie. Behalve de manager en mijn echtgenoot, bood ook Rajin aan mee te gaan, wat ik wel prettig vond, dus uiteindelijk op pad met een heel mannengezelschap en dat voor één simpel jurkje! Ik geneerde me wel een beetje, maar goed.
De eerste winkel was niets, die wilden me een nachthemd aansmeren, maar in een tweede winkeltje hing wel het een en ander naar mijn smaak. Uiteindelijk had Rajin het meeste geduld met me en ging mee de winkel in en dat was wel fijn, want hij sprak natuurlijk de taal. Uiteindelijk heb ik een jurk uitgekozen, nog een paar slippers erbij, klaar! De hele onderneming duurde misschien een kwartiertje. Toen het op betalen aankwam, dacht ik eerst, dat ik het niet goed verstaan had, het hele ensemble kostte 1000 Nepalese Roepies, rond €6.-!
Weer terug in het hotel heb ik alle helpers duizend keer gedankt en de hemel in geprezen. De rest van de middag hebben we op de koele kamer doorgebracht, tot de volgende excursie, een boottocht over de Rapti, sfeer genieten, krokodillen spotten en de zonsondergang beleven, om half 5 werden we bij de rivieroever verwacht.
We werden over twee punters verdeeld en we voeren door een warm, verstild, sfeervol, bijna mystiek rivierenlandschap. Aan de oevers graasden hier en daar wat groepen herten en op een eilandje in de rivier lag een krokodil zijn ding te doen, maar, vertelde Aline, omdat het zo warm was, waren de meeste krokodillen waarschijnlijk in het water en dus nauwelijks zichtbaar.
Toen de zon steeds meer begon te zakken, legden we aan en even verderop op de oever kwamen we op een open veldje terecht, waar een heel rijtje klapstoelen met bijzettafeltjes voor ons klaarstond en werden we van een hapje en een drankje voorzien, om zo van de omgeving en de ondergaande zon te genieten. Het was magisch!
Helaas was de hemel niet echt helder en hoe lager de zon kwam, hoe roder hij werd en rond half 7 was hij helemaal in de nevel verdwenen. Daarna had het ook weinig zin, om nog langer te blijven en zijn we met een busje weer terug naar het hotel gereden.
Ik ben eerst naar de kamer gegaan, want ik wilde nog even douchen en dan natuurlijk de nieuwe jurk aan. Daarna een heerlijk biertje in de Tiger’s Den genuttigd. De manager liep er ook weer rond en kon het natuurlijk niet laten te zeggen: Goh, leuke jurk!
Het diner was deze keer een buffet, zodat je zelf zo veel of zo weinig kon nemen als je wilde. Er was een enorme keuze en een van de servicemeisjes liep met me mee, om alle gerechten uit te leggen en te zeggen wat er “spicy”, “not spicy” en “a little spicy” was, waarop ik zei, dat dat wel Nepalees “a little” zou zijn en ik dat dan liever ook niet nam, dat vond ze erg grappig, ze had er duidelijk lol in om me wegwijs te maken.
Na het diner weer naar ons huisje, waar we nog wat gelezen hebben. En zo kwam een lange enerverende dag ten einde.
Wordt vervolgd
Geef een reactie